Sezon grzewczy - czad zabija po cichu - zasady bezpieczeństwa w domu

W sezonie grzewczym rośnie liczba zatruć tlenkiem węgla - gaz jest bezwonny i bezbarwny, przez co ofiary często nie zdają sobie sprawy z zagrożenia. Służby i eksperci apelują o kontrole instalacji grzewczych, wentylacji oraz montaż czujek.

Każdego roku z powodu zatrucia tlenkiem węgla ginie kilkadziesiąt osób. Tlenek węgla powstaje przy niepełnym spalaniu paliw - proces ten nasila się przy niedostatku tlenu w pomieszczeniu.

Do zatruć najczęściej dochodzi w wyniku niewłaściwej eksploatacji urządzeń grzewczych lub wad przewodów kominowych i wentylacyjnych. Wadliwe działanie przewodów może wynikać z ich szczelności, braku konserwacji, wad konstrukcyjnych lub niedostosowania systemu wentylacji po wymianie okien i drzwi. W efekcie pojawić się może brak ciągu lub ciąg wsteczny - dym cofa się do wnętrza zamiast wydostać na zewnątrz.

Aby ograniczyć ryzyko zaczadzenia, źródło zaleca systematyczne kontrole techniczne przewodów kominowych, ich czyszczenie oraz sprawdzanie dopływu powietrza. Należy użytkować sprawne technicznie urządzenia grzewcze zgodnie z instrukcją producenta i stosować urządzenia posiadające stosowne dopuszczenia. Nie wolno zaklejać ani zasłaniać kratek wentylacyjnych. Po wymianie stolarki okiennej warto sprawdzić działanie wentylacji, bo nowe okna często zwiększają szczelność budynku.

Praktycznym testem ciągu powietrza jest przykładanie kartki papieru do kratki wentylacyjnej - jeśli nic nie zakłóca wentylacji, kartka powinna przywrzeć do otworu. Należy często wietrzyć pomieszczenia, w których odbywa się spalanie paliw - kuchnie i łazienki z podgrzewaczami wody. Warto rozważyć montaż czujek dymu i czujek wykrywających tlenek węgla - ich koszt jest niewielki w porównaniu z korzyściami.

W przypadku objawów duszności, bólów lub zawrotów głowy, nudności, oszołomienia, osłabienia czy przyspieszonego tętna trzeba niezwłocznie przewietrzyć pomieszczenie i zasięgnąć porady lekarskiej. Przy podejrzeniu zatrucia należy zapewnić dopływ świeżego powietrza, wynieść osobę poszkodowaną tylko gdy nie zagraża to ratownikowi i wezwać służby ratunkowe - pogotowie ratunkowe oraz Straż Pożarną (PSP). W pierwszej pomocy wskazane jest podanie tlenu, a przy zatrzymaniu oddechu lub krążenia natychmiastowa resuscytacja krążeniowo-oddechowa.

Źródło przypomina także o zasadach ewakuacji przy pożarze - nie stosować krat, które uniemożliwiają otwarcie od wewnątrz; jeśli kraty są konieczne, powinny dawać się otworzyć od środka, a klucz przechowywać w miejscu znanym domownikom.

Porady przekazała podinsp. Edyta Bagrowska.

na podstawie: KMP w Jeleniej Górze.